Zo’n dertig jaar geleden wisten cabaretiers en cineasten – per definitie vlijmscherp en vreselijk links – wel raad met gelovigen. Pastoors werden opgevoerd als corpulente figuren die niet van jeugdige parochianen konden afblijven. Gereformeerde predikanten maakten gemene zaak met de wrekende God, maar namen het met de eigen moraal niet zo nauw.Dit voor links Nederland ongebruikelijke respect voor een geloof (i.c. de islam) verklaar ik persoonlijk door het feit dat links nu eenmaal altijd al dol is geweest op, enerzijds, het exotische (wat de islam natuurlijk ís in veler ogen), maar, anderzijds, vooral op het opkomen voor de zwakkere groepen. Kerken hadden vroeger macht, pastoors en predikanten werden gezien als leiders en daar moest simpelweg tegenaan geschopt worden ten gunste van de niet-gelovige minderheden (vooral jongeren), homo's, vrouwen e.d. die zich min of meer onderdrukt voelden door deze macht.
Volgens de modieuze opvatting van die dagen handelden jeugdige kerkgangers onder dwang, of miskenden ze de tekenen des tijds. Wie als 16-jarige de Heer liefhad, werd door zijn ruimdenkende leeftijdsgenoten ter verantwoording geroepen. Soms oogstte de gelovige nog wel respect voor de eerlijkheid waarmee hij zijn afwijkende opvattingen opbiechtte. Maar dat respect strekte zich niet uit tot het geloof zelf. De keuze voor allerlei exotische varianten van het communisme was makkelijker te verklaren dan de keuze voor welke God dan ook.
Die houding veranderde toen de migranten in ons midden als gelovigen werden geidentificeerd. We waren – wijs geworden door het verleden – tot het inzicht gekomen dat onze cultuur niet superieur was aan andere. Dus we haalden het niet in ons hoofd om net zo schamper over moslims te doen als over onze protestanten en katholieken.
Sterker: we gingen ons respect tonen voor de islam. Daarin zijn we dermate opgegaan, dat het woord ‘respect’ aan een gierende inflatie onderhevig is geraakt. Temeer omdat iedereen die zich in zijn religieuze eigenwaarde gekrenkt voelt, respect opeist – en het vaak nog krijgt ook.
Vroeger werd het individueel geloof niet serieus genoeg genomen, nu geniet het misschien wel te veel eerbied.
(...)
-- Sander van Walsum
Maar toen kwamen daar de arme gastarbeiders die zich 20 uur per dag moesten uitsloven voor kapitalistische fabrikanten om vervolgens hun nachten te slijten in de meest sombere pensionnetjes, ver weg van hun ouders, vrouw en kinderen. De sympathie van links heb je dan natuurlijk vlug gewonnen en op het eerste gezicht was daar dan ook helemaal niets mis mee. Links deed simpelweg wat het moest doen: opkomen voor de zwakkeren.
Het jammere echter is dat links daarvoor een andere kant van zijn gedachtegoed voor een deel moest opofferen (of wellicht zelfs 'negeerde'): het bleef stil tegenover de steeds intenser wordende concentratie in stadswijken van allochtonen. De hieruit voortvloeiende groepscultuur had tot gevolg dat moslims elkaar als het ware 'ophitsten' (wellicht dat hier een ander woord beter op zijn plaats zou zijn, maar ik kan daar niet zo vlug op komen) om hun eigen cultuur uit het vaderland zo conservatief mogelijk, zelfs conservatiever dan in het vaderland zelf, te beleven. Allerlei lugubere islamitische stromingen en imams roken hun kans, kregen ruim baan en mochten preken wat ze wilden. Het behoeft geen uitleg dat zaken als homorechten, vrouwenrechten (e.g. huiselijk geweld, eerwraak of het baren van zoveel mogelijk kinderen om ze vervolgens geen aandacht te geven) en vrijheid van meningsuiting (e.g. Theo van Gogh) hier danig onder gingen lijden (overigens zonder hiermee alle moskeeën in Nederland in het verdachtenbankje te willen zetten). In de Fitna-aflevering van Pauw&Witteman vatte Ahmed Aboutaleb dit alles erg goed samen: "De homo's die in de jaren '60 en '70 opkwamen voor de arme migrantenarbeiders, worden nu in elkaar geslagen door de kinderen van diezelfde migranten." (een zin om een spandoek van te maken, dunkt me).
Terug naar Wilders en hier haal ik dan weer een citaat aan, deze keer van Joost Zwagerman bij DWDD: "Wilders vult het gat dat links doelbewust laat vallen als het gaat om moslimemancipatie." Een waar woord. Als links nu eens doet wat het al die tijd al had moeten doen (toegeven: dat zal nu moeilijker gaan dan vóór de tijd van groepsvorming van allochtonen), dan hoeven we ook niet meer te klagen dat Wilders de discussie alsmaar wegkaapt
Het jammere echter is dat links daarvoor een andere kant van zijn gedachtegoed voor een deel moest opofferen (of wellicht zelfs 'negeerde'): het bleef stil tegenover de steeds intenser wordende concentratie in stadswijken van allochtonen. De hieruit voortvloeiende groepscultuur had tot gevolg dat moslims elkaar als het ware 'ophitsten' (wellicht dat hier een ander woord beter op zijn plaats zou zijn, maar ik kan daar niet zo vlug op komen) om hun eigen cultuur uit het vaderland zo conservatief mogelijk, zelfs conservatiever dan in het vaderland zelf, te beleven. Allerlei lugubere islamitische stromingen en imams roken hun kans, kregen ruim baan en mochten preken wat ze wilden. Het behoeft geen uitleg dat zaken als homorechten, vrouwenrechten (e.g. huiselijk geweld, eerwraak of het baren van zoveel mogelijk kinderen om ze vervolgens geen aandacht te geven) en vrijheid van meningsuiting (e.g. Theo van Gogh) hier danig onder gingen lijden (overigens zonder hiermee alle moskeeën in Nederland in het verdachtenbankje te willen zetten). In de Fitna-aflevering van Pauw&Witteman vatte Ahmed Aboutaleb dit alles erg goed samen: "De homo's die in de jaren '60 en '70 opkwamen voor de arme migrantenarbeiders, worden nu in elkaar geslagen door de kinderen van diezelfde migranten." (een zin om een spandoek van te maken, dunkt me).
Terug naar Wilders en hier haal ik dan weer een citaat aan, deze keer van Joost Zwagerman bij DWDD: "Wilders vult het gat dat links doelbewust laat vallen als het gaat om moslimemancipatie." Een waar woord. Als links nu eens doet wat het al die tijd al had moeten doen (toegeven: dat zal nu moeilijker gaan dan vóór de tijd van groepsvorming van allochtonen), dan hoeven we ook niet meer te klagen dat Wilders de discussie alsmaar wegkaapt



6 comments:
Leuk stuk. Ik weet niet hoe ik hier ben beland, maar goed :)
Het is natuurlijk de vraag in hoeverre een democratische staat/regering zich moet mengen in het opvoeden van religieuze [of politieke/sociale] [volks]bewegingen.
"Allerlei lugubere islamitische stromingen en imams roken hun kans, kregen ruim baan en mochten preken wat ze wilden. Het behoeft geen uitleg dat zaken als homorechten, vrouwenrechten (e.g. huiselijk geweld, eerwraak of het baren van zoveel mogelijk kinderen om ze vervolgens geen aandacht te geven) en vrijheid van meningsuiting (e.g. Theo van Gogh) hier danig onder gingen lijden"
Ieder individu en beweging moet toch gebruik kunnen maken van de vrije open samenleving en zijn sociopolitieke identiteit kunnen manifesteren, dan niet vrij te kunnen zijn van welke beweging dan ook??
Nou, dank je voor het compliment en de terechte vraag die je hier opwerpt :)
Ik ben het met je eens dat je moet oppassen met 'paternalisme', maar mijn schrijven zou je eigenlijk van twee kanten moeten bekijken. Voor een deel heb ik het namelijk over politiek links, maar voor een belangrijk deel heb ik het vooral over maatschappelijk links.
Politiek links draagt de verantwoordelijkheid voor het ontbreken van zaken als goed onderwijs en goede huisvesting (spreiding) voor migranten de afgelopen decennia. Maatschappelijk links (de 'links op straat') is verantwoordelijk voor het negeren van de fouten die migranten ongetwijfeld zelf ook maakten en nog steeds maken ('doodknuffelen' wordt dat genoemd als het goed is).
Wat betreft:
"Ieder individu en beweging moet toch gebruik kunnen maken van de vrije open samenleving?"
Ja, natuurlijk. Maar het is mijns inziens ook de taak van de overheid om er op toe te zien dat die samenleving ook zo vrij en open mogelijk blijft. In de afgelopen decennia heeft zij in deze taak gefaald, door toe te staan dat zogenaamde zwarte (en witte) wijken en scholen ontstonden. In een omgeving waarin iedereen hetzelfde denkt en op dezelfde manier leeft (en elkaar dus 'ophitst' wat dat betreft), kun je mijns inziens nauwelijks spreken van een dergelijke vrije, open samenleving.
Hiernaast zie ik geen enkel probleem met het strafrechtelijk vervolgen van haatzaaiende imams (of andere opinieleiders), mits het een wettelijke basis heeft natuurlijk. Maar dit is vergeleken met het bovenstaande mijns inziens van wat mindere zorg.
ik weet nu weer hoe ik hier ben beland. hulde aan 'erkan ogur'. die vent is zeker wel ok.
een staat moet zijn burgers [let op: niet politieke/religieuze/ideologische bewegingen] opvoeden, jazeker. Althusser en Gramsci zijn wat mij betreft DE uitgesproken personen die hierover het één en ander hebben geschreven.
volgens de klassiek ortodokse marxisten bepaald de 'lower order' de "higher order/structure". 'lower order' is bv economie. religie, cultuur, filosofie (nationalisme etc) zijn "de hogere structuren'. dolayisiyla her sey alt yapida belirlenir yani asil kavga orda olur vs.
ama iste Gramsci bunun böyle olmadigini iktidarin kendini kitlelere kabul ettirebilmesi iicn kulturel alanda hegemonya kurmaya gereksinim duydugunu soyluyor.
Althusser borduurt hierop voort door te zeggen dat de machthebbers dit niet kunnen bereiken dmv culturele hegemonie, of de staatsapparatus [fysieke inmenging/geweld/verplichte verspreiding van bevolkingsgroepen blabla], maar dmv scholing[educatie], oftewel het ideologische apparaat wat ook 'eigendom' is van de staat. yani devlet kitleleri 'polis' gücüyle degil, sivil toplumda hakimiyet veya hegemonya kurararak kafalamak zorundadir. devlet sadece bu sekilde kendini yeniden üretebilir diyo.
velhasil :) ne demek istedigimi unuttum gibi bi durum simdi.
een vrije open samenleving kan niet geinterpreteerd worden zonder de geest van de staat, ok dat staat vast, maar er is een verschil tussen fysieke en ideologische inmenging. als machthebbers acceptatie willen vanuit de verschillende politieke/religieuze/kunstzinnige bewegingen, moeten ze proberen 'een deel van hun te zijn'. het is niet de taak van een staat bij zijn bevolkingsgroepen verplichte spreiding toe te passen of dmv fysieke inmenging een Islam, een wijk, een kunstvorm te creeren die hem aanstaat, wat ik doorgaans erg onsmakelijk vind.
Erkan Oğur : connecting people ;)
In een ander artikel schreef ik eerder dit:
[D]e Magna Charta [was] het resultaat van een opstand van Engelse baronnen; de Amerikaanse en Franse Revoluties waren geïnspireerd door de filosofen van de Verlichting en werden geleid door een vooraanstaande groep militairen en politici; het EGKS (de voorloper van de EU zoals wie die nu kennen) was de verwezenlijking van de revolutionaire wens van politieke intellectuelen als Jean Monnet, Robert Schuman en Konrad Adenauer.
… en haalde hierbij o.a. het volgende citaat van Fareed Zakaria aan:
Vanaf het ontstaan van de [Amerikaanse] republiek zijn degenen die de slavernij verafschuwden, geconfronteerd met het probleem dat de meerderheid van de zuidelijke kiezers de slavernij hartstochtelijk verdedigde. Ten slotte verdween de slavernij niet via een stemming, maar omdat het Noorden het Zuiden in een oorlog op de knieën dwong.
(Uit: De toekomst van vrijheid.)
Ik blijf er derhalve bij dat de ‘leidende’ rol van een staat (of een ‘elite’) niet onderschat moet worden. Dan moet ik er meteen bij zeggen dat de tijd van slavernij en oorlogen (voor het westen althans) natuurlijk allang voorbij is en dat daarom de voorbeelden uit het verleden natuurlijk niet letterlijk genomen moeten worden. Het creëren van een officiële ideologie of religie d.m.v directe, fysieke staatsinmenging zijn (opnieuw: voor het westen althans) anachronistische bezigheden. Maar ik ga zeker mee met Althusser die eigenlijk stelt dat de staat zich in feite op een ‘geniepige’ manier moet doen laten gelden aan de bevolking en wel via de weg van het onderwijs. Maar ook op dit punt heeft het Nederlandse overheidsbeleid gefaald de laatste decennia. Alle kinderen in Nederland zouden, zonder enig onderscheid, hetzelfde objectieve en universalistische onderwijs moeten krijgen. Maar ten eerste is daar bijvoorbeeld het bijzonder onderwijs dat echt niet meer van deze tijd is: het is een erfenis van de Verzuiling van weleer, waar op voor mij onbegrijpelijke wijze koppig aan wordt vastgehouden. Ten tweede is er natuurlijk het verschijnsel van zwarte (en witte) scholen dat een direct gevolg is van de vorming van zwarte (en witte) wijken (spreiding!!). Hoe kun je dan nog van die broodnodige ‘geest van de staat’ spreken als het al finaal misgaat aan de basis?
u bent dus toch voor het fysieke :) i believe, people need to make people happy, daar horen bijzonder onderwijs, zwarte witte mensen/scholen/ideologieen/religies/kunstvormen/overtuigingen bij. Ik wens niet één dominant staatsonderwijs dat zijn burgers hetzelfde objectieve en universalistische concept [wat dit ook mag wezen] onderwijst.
en ff een misverstand rechtzetten; Althussers theorie slaat niet op een 'geniepige' staat, maar op een constructie die oa zou moeten worden gerealiseerd dmv de [staats]ideologie. wat overigens in een vrij/modern/open samenleving zo breed hoort te zijn, opdat verschillende bevolkingsgroepen hierop hun eigen muur kunnen bouwen.
groet.
Nee, nu leg je me toch woorden in de mond.
Laten we eerst even dit vaststellen: kinderen uit zwarte (of witte) wijken komen in hun eigen wijk al elke dag mensen tegen die allemaal min of meer dezelfde levensvisie erop nahouden. Vervolgens worden ze ook nog eens op hun zwarte (of witte) scholen (of ‘bijzondere’ scholen) elke dag met hetzelfde beeld geconfronteerd, waardoor ‘ontsnappen’ uit dit vicieuze cirkel om in aanraking te komen met andere levensvisies voor velen onmogelijk lijkt. Dát noem ik pas schadelijke uniformiteit. De taak van de staat is juist die uniformiteit te doorbreken door een onderwijssysteem aan te bieden waarmee kinderen op de hoogte worden gebracht van de plúriformiteit van de samenleving. En dit dient dan te geschieden op een objectieve (geen enkele levensbeschouwing wordt voorgetrokken) en universalistische (alle universele levensbeschouwingen komen zoveel mogelijk aan bod) basis, opdat kinderen opgeleid worden tot echte wereldburgers. Dán pas kunnen al die verschillende mensen, ideologieën, religies, kunstvormen en overtuigingen op een duurzame en (bovenal) vreedzame manier tot bloei komen.
Of klinkt dit te romantisch? :)
Post a Comment